|
Köyümüz hakkında genel bilgiler
Köyümüz Trabzon İli Maçka İlçesine bağlı, ilçenin 7 km güneyinde eski Trabzon-İran transit yolunun(eski Trabzon-Erzurum yolu doğusunda yer almaktadır.
Köy Zigana Dağının eteklerinde kurulmuştur.
Maçka'dan Ziganaya doğru gidilirken görülen vadinin sol üst tarafında yer almaktadır. Etraf tamamen dağlıktır. Güneye gidildikçe dağlar ve tepeler yükselmeye başlar. Bu bölümde Meşeiçi yer alır. Burası ormanlıktır. Daha yukarılara doğru gidildikçe yaylalar başlar.
Köy dağlık olduğundan ova ve geniş düzlükler yoktur. Köyde akarsu ve göl bulunmamaktadır. Köyün batısından Zigana dağlarından doğan değirmendere geçmektedir.
Köy; doğuda Naldöken kayası ve onun arka tarafında Ardıçlıyayla, güneydoğusunda Bakımlı, batıda Sukenarı, Köprüyanı ve Kiremitli, güneyde Yazılıtaş, kuzeyde Ortaköy ve kuzeybatıda da Çatak köyleri ile çevrilmiştir.
Köy güney-kuzey doğrultusunda 6 km , doğu-batı doğrultusunda ise 1 km uzunluğunda dikdörtgen şeklindedir. Yüzölçümü yaklaşık olarak 6 km kare civarındadır.
1970 nüfus sayımında köyün nüfusu 1110 kişidir. Her ailenin evi kendi arazisi üzerinde bulunduğundan sosyolojik terim olarak köy dağınık köy grubuna girmektedir.
Köyümüzün kuzeyden başlayarak altı tane mahallesi vardır. Bunlar;
1- Aygeri (vesset) Mahallesi,
2- Mollaismailli Mahallesi
3- Cami Mahallesi
4- Orta Mahalle
5- Karamahalle
6- Varda Düzü
Köyün en merkezi ve en kalabalık mahallesi Cami mahallesidir. Caminin bu mahallede olması dolayısıyla bu adı almıştır. Köy İlköğretim okulu, köy odası ve köy bakkalı da burada bulunmaktadır.
Karamahallenin bir yamacın aşağısındaki düzlükte yerleşmesi ve eskiden burada fazla orman bulunması nedeniyle gündüz bile karanlık olmasından bu adı almıştır.
Köy ve çevresinde yıl boyunca karadeniz iklimi hüküm sürmektedir. Dört mevsim yağışlıdır. Yazın bunaltıcı sıcaklar olmadığı gibi kışın da aşırı soğuklar olmaz. Rüzgarlar genellikle ilkbahar ve sonbaharda eser. Yazın sıcaklık 25-35 derece civarında olup kışın sıcaklık 0-10 dereceye kadar düşer. Yağmurlu gün sayısı ortalama 140 gün kadardır. Ortalama yağış miktarı 83 cm dir. Mayıs ve Aralık aylarında nem oranı en yüksek seviyededir. Kışın yağan kar 20-30 cm yi bulabilir ve kısa sürede erir. Sis ilkbahar aylarında yoğundur. Aralık ve şubat aylarında rüzgarlar daha yoğundur.
Bitki örtüsü karadeniz iklimine bağlı olarak kendini gösterir.
Elma, armut, fındık, ceviz, kızılcık, incir, muşmula, erik, ıhlamur, kiraz, vişne, kara üzüm, karayemiş(taflan) gibi meyveler yetişmektedir. Bunun dışında Doğu ladini, gürgen, karaağaç, kızılağaç gibi ağaçlar da vardır.
Tarım, arazi dağlık ve yamaç olması nedeniyle insan gücüyle yapılmaktadır. Mısır, patates, fasulye, kabak, kara lahana ve pazı çoğunlukta olmak üzere arpa, domates, salatalık vb. gibi ürünler de az da olsa yetiştirilmektedir.
Eskiden hayvancılık yoğun olarak yapılmakta idi. Son dönemlerde hayvancılık oranı azalmış ve buna bağlı olarak da yaylacılık azalmıştır.
Sığır, koyun, keçi gibi ürün veren hayvanların yanısıra at, eşek, katır gibi yük hayvanları da yetiştirilmektedir. Ayrıca kümes hayvanları da yetiştirilmektedir.
Köyde sanayi kuruluşu yoktur. Köylüler genellikle geçimlerini tarım ve hayvansal ürünlerden elde eder.
Erkekler il içinde ve il dışında özellikle İstanbul'a giderek gelir elde etmeye çalışır.
Bu nedenle köydeki arazi işleri kadınlar tarafından görülür.
Bunun dışında köyde eskiden el atölyelerinde İsmail Tüfekçi ve Yakup Tüfekçi tarafından odun kaşık imalatı (özellikle şimşir kaşık), İbrahim (Mahmut) Malkoç tarafından da oklava, merdane, keser sapı, sini ayağı gibi ağaç işleri yapılırdı. Bu insanların ölümüyle köyde el sanatları tarihe karışmıştır.
Köyün tarihi ile ilgili bilgiler
Yukarıköy köyünün eski ismi Yukarıhortokop (Hortokobubala)'tur.
Bizans'ın hezimete uğrattıktan sonra hizmetine alıp Doğu Karadeniz bölgesine yerleştirdiği Bulgarlardan ise günümüze Osmanlı kroniklerinde Fatih'in Trabzon'u almak için geldiği esnada yaya olarak aştığı Bulgar Dağının yanı sıra, bir Bulgar boyu olan Horto/Hortu ismi ulaşmıştır.
Maçka ilçe merkezinin hemen güneyinde dik bir şekilde yükselen ve Değirmenderesi vadisinin güneyini emniyet altına alan sırtlara yayılmış Hortokobuzir (Aşağıhortokop/şimdi Kozağaç) , Hortokobuvasat (Ortahortokop şimdi Ortaköy) ve Hortokobubala (Yukarıhortokop şimdi Yukarıköy ) ve Trabzon'un güneyinde Kilathortokop (şimdi İncesu/Trabzon) , Rize'deki Hortoz (şimdi Fenerköy) ile İspirdeki Hortik Deresi ve Hortik köyü isimleri bölgeye yerleşmiş Bulgar Türklerinin Horto oymağından kalmıştır.
|
